กัสสปะ ! คราวหนึ่ง เราอยู่ที่ภูเขาคิชฌกูฏใกล้กรุงราชคฤห์, เพื่อน
สหพรหมจารีของท่านคนหนึ่ง ณ. ที่นั้น เป็นปริพพาชก นามว่า นิโครธะ
ได้ถามปัญหาในเรื่องการเกลียดบาป. เราถูกถามปัญหาในเรื่องการเกลียดบาป
แล้ว ก็พยากรณ์ ครั้นเราพยากรณ์แล้ว เพื่อนของท่านผู้นั้น ได้เป็นผู้พอใจเกินความ
คาดหมาย

“พระองค์ผู้เจริญ ! ก็ใครเล่า ฟังธรรมของพระองค์แล้ว จักไม่พอใจเกินความคาดหมาย.
แม้ข้าพระองค์ ฟังธรรมของพระองค์แล้ว ก็พอใจเกินความคาดหมาย.พระองค์ผู้เจริญ ! ไพเราะนัก,
ไพเราะนัก, เปรียบเหมือนหงายของที่คว่ำอยู่ เปิดของที่ปิดอยู่บอกทางให้แก่คนหลงทาง หรือตั้งประทีป
ไว้ในที่มืด โดยคิดว่า ผู้มีตาจักได้เห็นรูป ดังนี้. ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ! ธรรมที่พระองค์แสดงแล้ว
โดยปริยายเป็นอันมาก ก็มีอุปมัยฉันนั้น. ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ! ข้าพระองค์ ขอถึง พระผู้มีพระภาค
กับทั้งพระธรรม กับทั้งพระสงฆ์ว่าเป็นที่พึ่ง. ขอข้าพระองค์พึงได้บรรพชาอุปสมบท ในสำนักพระผู้มี
พระภาคเจ้าเถิด.”


-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
บาลี มหาสีหนาทสูตร สี.ที. ๙/๒๒๐/๒๗๒. ตรัสแก่อเจลกัสสปะ ที่กัณณกลนิคม.